Vrijdag 9 september, 7.00 uur. De garage deur gaat open en daar staat ie al klaar. Bijna kwispelend van ongeduld. Vandaag wordt immers de IJssellandrally weer verreden en ik mag namens SuiteWheels met de Austin Healey Sprite MK1 meedoen. Voor mij is het al weer de vierde keer. Dit jaar met een nieuwe navigator, Anita Tuinstra. De start is in De Lutte. Mooi een uurtje de tijd om alle 46 oude paardekrachten wakker te schudden en de remmen lekker op te warmen. Uiteraard met het dak eraf vertrek ik naar Landhuishotel De Bloemenbeek in De Lutte. Op weg naar een bijzondere editie van de IJssellandrally...

Bij aankomst staan er al veel mooie klassiekers op het terrein tegenover het hotel. Ik zet de Frogeye lekker vooraan en haal de routeboeken en de rallyschilden op. Mijn navigator is er nog niet en dus begin ik alvast met het lezen van de eerste etappes en vooral de wijzigingen in het parcours, veroorzaakt door het slechte weer van de afgelopen dagen. Steeds meer equipes melden zich en gelukkig ook mijn navigator. Samen tekenen we de routes van de ochtend in en in een te korte tijd probeer ik uit te leggen hoe belangrijk het is om ‘in de kaart te blijven’. We hebben startnummer 16 dus het is flink aanpoten.

Om precies 09.46 uur gaan we op pad. Het eerste stukje is niet moeilijk. Op naar punt A waar de grensbenadering begint. Toch krijgen wij het voor elkaar om in de eerste bocht (daar waar je rechtsaf moet) ‘uit de kaart’ te raken. Dat kan natuurlijk gebeuren. Het is immers even wennen. Gelukkig waren de remmen verbeterd, dus na een snelle stop, omdraaien en alsnog de goede afslag pakken. De rest van de route staat in het teken van even wennen. De grensbenadering gaat best goed, daarna raken we de weg kwijt. Op het moment dat onze starttijd voor traject 2 in zicht komt besluiten we de kortste route naar TC2 te nemen. Een illusie armer en toch een paar letters rijker klokken we ruim te laat in en maar een klein beetje te laat klokken we uit voor het begin van traject 2. Een pijlen en puntenroute.

Helaas is ook traject twee niet ‘ons’ traject’. Maar we zijn niet de enige die daar last van hebben. Heel erg veel equipes rijden doelloos rond en kijken elkaar vragend aan als ze elkaar passeren. Het is de bedoeling dat we van Weerselo naar Borne rijden. Via 11 punten en pijlen. Tot en met pijl 4 gaat het wel aardig, een enkele letter wordt gezien, maar daarna raken we het spreekwoordelijke spoor volledig bijster. Bepaalde punten komen we tot drie keer tegen. En als we voor de vierde keer het plaatstje Dulder binnenrijden besluiten we door te rijden naar TC4. De sfeer blijft ondanks de vele gemiste bordjes eigenlijk best goed. Op dit soort momenten ben je gewoon heel blij dat de Frogeye de maximale funfactor heeft.

De laatste etappe van de ochtend is weer een puntenroute. Van Borne naar Mariaparochie en via Aadorp naar Hoge Hexel. Dat zijn niet de plaatsen waar wij heel vaak komen, maar op een of andere manier voelt deze route gewoon goed. De mooie stukken onverhard zijn een genot voor auto en bemanning. Anita laat duidelijk merken dat we ‘goed in de kaart’ zitten en zolang we die auto voor ons maar blijven volgen gaat dat helemaal goed komen.... Ondanks een straf tempo komen we een half uurtje te laat binnen. We zijn niet eens ontevreden. En we hebben trek. Eerst maar een broodje kroket weghappen en in recordtempo de middagetappes intekenen. We beginnen na de lunch met de regelmatigheidsproef. Eén van mijn favoriete onderdelen...

Exact op tijd vertrekken we voor de proef. Tijd loopt, tripmaster loopt en we zitten op schema in de kaart. Althans de eerste 3 kilometer. Daarna weer de weg kwijt. Als een speer gaan we op zoek naar de juiste afslag. Die is gelukkig snel gevonden en de rest van de route verloopt heel erg goed. Doordat we heel consequent de tripmaster gebruiken weet Anita perfect waar we zijn. Eureka! Ruim op tijd klokken we in en is er zelfs tijd voor koffie en een tankbeurt.

Het begin van traject 2a is weer even zoeken. Gelukkig weten we inmiddels hoe we daar mee om moeten gaan en op een paar kleine foutjes na loodst Anita ons als een ervaren navigator naar de volgende TC. Weer op tijd en met nog meer zelfvertrouwen. Nog maar één traject te gaan en we beginnen het bijna jammer te vinden. Het laatste leidt ons naar Zwolle. Via punten kortste route rijden we bijna foutloos (!) naar ONZE® proef. De jaarlijkse verrassing van JOUW. Elke jaar bedenken ze een speciale proef voor de IJssellandrally. Dit keer in samenwerking met VORMSHOP en BUZZ’m. Voor deze proef was het de bedoeling om exact 1 Romeinse mijl (1478 meter) te rijden. Met een gemiddelde snelheid van 29,6 km per uur. Het is jammer dat ik hier de laatste letter over het hoofd zie. Op 10 meter na rijden we de perfecte mijl!

De finish op de Thorbeckegracht is zeer stijlvol. ING en Brouwers hebben wederom een prachtige rally afgeleverd en de ontvangst (met champagne) is zeer prettig voor alle dorstige deelnemers. Anita en ik proosten op een mooi debuut en in spanning wachten we op de uitslag. We vertellen onze sterke verhalen en luisteren naar die van de andere deelnemers. Na de heerlijke hapjes en drankjes van buurman De Librije is het dan eindelijk zover. En wat schetst onze verbazing? We zijn 26ste geworden! Complimenten voor Anita. De eerste rally. Vooral de middag was erg goed. En wie had dat gedacht.
Na een heerlijke culinaire afsluiting start ik de Frogeye en rijd weer richting Apeldoorn. Tussen het ‘gewone’ verkeer rijd ik in gedachten een aantal trajecten nog een keer. Conclusie? Wat een dag! Wat een mooie dag en wat geweldig dat SuiteWheels de Frogeye weer een dag aan ons uitgeleend heeft. Hopelijk volgend jaar weer.